http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/159 ปริญญาโท Tue, 14 Apr 2026 11:50:45 GMT 2026-04-14T11:50:45Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5881 Title: ปัญหาความรับผิดของอินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) ในการโฆษณารีวิวสินค้า Authors: ธนภรณ์ นวลชื่น Abstract: อินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลกับคนจำนวนมากบนโลกสื่อ สังคมออนไลน์ในปัจจุบันที่สามารถสร้างความสนใจ กำหนดค่านิยม พฤติกรรมหรือทัศนคติของกลุ่มเป้าหมายในการตลาดสื่อสังคมออนไลน์ โดยเฉพาะในประเทศที่มีการใช้สื่อสังคมออนไลน์หรือโซเชียลมีเดีย (Social Media) เป็นจำนวนมากเช่นประเทศไทย การที่ผู้บริโภคมีความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลได้ง่าย ส่งผลให้พฤติกรรมในการเลือกซื้อสินค้าหรือบริการต่าง ๆ เปลี่ยนไป ผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะเปิดรับข้อมูลข่าวสารของสื่อสังคมออนไลน์มากยิ่งขึ้น และเปลี่ยนพฤติกรรมมาใช้ช่องทางการสื่อสารออนไลน์เป็นหลักในการค้นหาเพื่ออ่านรีวิวประกอบการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าหรือบริการต่าง ๆ เป็นเหตุให้ในปัจจุบันนี้ธุรกิจหลากหลายวงการต่างลงทุนงบประมาณทางการตลาดไปกับการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ (Influencer Marketing) คือกลยุทธ์ทางการตลาดที่อาศัยอิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์บนโลกออนไลน์ ทั้งผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดารา เน็ตไอดอล และอาจรวมไปถึงบุคคลธรรมดาทั่วไป ให้เป็นผู้เผยแพร่ข้อมูลของสินค้าหรือบริการต่าง ๆ ออกไปในวงกว้าง โดยอาศัยการสร้างสรรค์เนื้อหารีวิวที่มีเอกลักษณ์ มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ไม่ว่าจะเป็นโพสต์บทความ รูปภาพ วิดีโอ เป็นเครื่องมือทางการตลาดเพื่อสื่อสารเผยแพร่ข้อมูลของสินค้าหรือบริการต่าง ๆ สู่ผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งแม้การตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ จะก่อให้เกิดผลดีทั้งต่อผู้ประกอบธุรกิจในแง่ของภาพลักษณ์ในการโน้มน้าว และต่อผู้บริโภคในแง่ของการมีแหล่งข้อมูลสำหรับช่วยในการตัดสินใจ แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยลักษณะของการรีวิวโดยใช้อินฟลูเอนเซอร์มีได้หลากหลายรูปแบบ ทั้งการรีวิวด้วยข้อมูลตามความเป็นจริง การรับจ้างรีวิว การรีวิวเปรียบเทียบ ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อชื่อเสียงทางการค้าของผู้ประกอบธุรกิจอื่น ก่อให้เกิดความรับผิดต่อตัวผู้รีวิว และอาจก่อให้เกิดผลเสียหายต่อผู้บริโภคได้ในขณะเดียวกัน กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคด้านโฆษณาของไทยนั้นยังไม่มีบทบัญญัติครอบคลุมถึงการรีวิวแนะนำสินค้าหรือบริการไว้อย่างชัดเจน ทำให้ไม่สามารถปรับใช้เพื่อควบคุมพฤติกรรมต่าง ๆ หรือกำหนดกรอบในการรีวิวได้อย่างครอบคลุม จึงก่อให้เกิดการรีวิวในลักษณะที่อาจกระทบต่อสิทธิของผู้บริโภค กระทบสิทธิผู้ประกอบธุรกิจรายอื่นโดยไม่เป็นธรรม และก่อให้เกิดความรับผิดต่อผู้รีวิวได้โดยง่าย แตกต่างจากกฎหมายของประเทศที่เลือกศึกษา เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศสิงคโปร์ ที่มีการกำหนดหลักเกณฑ์ในการรีวิวแนะนำสินค้าในกฎหมายที่เกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภคอย่างชัดเจน เพื่อให้สามารถทำการรีวิวและโฆษณาได้อย่างถูกต้อง ซึ่งสามารถช่วยแก้ปัญหาความรับผิดที่อาจเกิดต่อผู้รีวิว ส่งเสริมการพัฒนาการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ และการแข่งขันทางการค้าเพื่อประโยชน์ของผู้บริโภคโดยชอบธรรม; Influencers are considered individuals who have significant influence over a large audience on social media today. They can generate interest, set values, and shape the behaviors or attitudes of target groups in social media marketing. This is particularly true in countries with widespread use of social media, such as Thailand. The ease of consumer access to information has altered purchasing behaviors, with consumers more likely to accept information from social media and use online communication channels to search for reviews before deciding to buy products or services. Consequently, many businesses are investing in influencer marketing, a strategy that leverages the influence of online influencers including experts, celebrities, internet idols, and even ordinary individuals to disseminate information about products or services widely. They create unique and specialized content, such as posts, pictures, and videos, to communicate product or service information to target consumers. While influencer marketing benefits businesses by enhancing their image and influencing consumers by providing information for decision-making, the varied nature of influencer reviews whether factual, paid, or comparative can affect the commercial reputation of other businesses, create liability for reviewers, and potentially harm consumers. Thai consumer protection laws regarding advertising do not clearly cover product and service reviews, making it difficult to regulate behaviors or set comprehensive guidelines for reviews. This can lead to reviews that unfairly impact consumer rights and the rights of other businesses, and expose reviewers to liability. This contrasts with countries like the United States and Singapore, which have clear guidelines in consumer protection laws for product recommendations, allowing for proper review and advertising practices. These regulations help address potential liabilities for reviewers, promote the development of influencer marketing, and ensure fair competition to the benefit of consumers. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--สาขาวิชากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและเทคโนโลยีสารสนเทศ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2567 Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5881 2567-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5831 Title: ลิขสิทธิ์งานสร้างสรรค์ใน Augmented Reality (AR) Authors: ประภากร กัลยาวงศ์ Abstract: การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน (Augmented Reality: AR) ในบริบทของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา โดยมีวัตถุประสงค์หลักสามประการ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงปัญหาความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิสำหรับการแสดงผลงานออกสู่สาธารณะนั้นจากเจ้าของลิขสิทธิ์หรือไม่ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเข้าถึงสิทธิ์ในงานลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ที่เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมตามพระราชบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในการแสดงงานต่อสาธารณะชน 4) เพื่อศึกษาปัญหาความเป็นเจ้าของ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา จากการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและกฎหมายของประเทศไทยและการวิเคราะห์กรณีศึกษาของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้น พบว่าการให้ความคุ้มครองผู้สร้างสรรค์ร่วมยังขาดความชัดเจนในแง่ของนิยามทางกฎหมาย แม้แต่ในระบบกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็มิได้กำหนดคำนิยามของผู้สร้างสรรค์ไว้อย่างชัดแจ้ง ผลการศึกษานำไปสู่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกฎหมายลิขสิทธิ์ AR ของไทย โดยเสนอให้เพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองกรรมสิทธิ์ร่วมแก่ผู้สร้างสรรค์งาน AR ให้สอดคล้องกับพัฒนาการทางเทคโนโลยีในปัจจุบัน และการนำหลักการใช้งานโดยธรรม (Fair Use) มาปรับใช้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้เพื่อให้กฎหมายไทยมีความทันสมัยและสอดคล้องกับแนวทางการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในระดับสากล; การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน (Augmented Reality: AR) ในบริบทของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา โดยมีวัตถุประสงค์หลักสามประการ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงปัญหาความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิสำหรับการแสดงผลงานออกสู่สาธารณะนั้นจากเจ้าของลิขสิทธิ์หรือไม่ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเข้าถึงสิทธิ์ในงานลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ที่เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมตามพระราชบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในการแสดงงานต่อสาธารณะชน 4) เพื่อศึกษาปัญหาความเป็นเจ้าของ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา จากการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและกฎหมายของประเทศไทยและการวิเคราะห์กรณีศึกษาของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้น พบว่าการให้ความคุ้มครองผู้สร้างสรรค์ร่วมยังขาดความชัดเจนในแง่ของนิยามทางกฎหมาย แม้แต่ในระบบกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็มิได้กำหนดคำนิยามของผู้สร้างสรรค์ไว้อย่างชัดแจ้ง ผลการศึกษานำไปสู่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกฎหมายลิขสิทธิ์ AR ของไทย โดยเสนอให้เพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองกรรมสิทธิ์ร่วมแก่ผู้สร้างสรรค์งาน AR ให้สอดคล้องกับพัฒนาการทางเทคโนโลยีในปัจจุบัน และการนำหลักการใช้งานโดยธรรม (Fair Use) มาปรับใช้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้เพื่อให้กฎหมายไทยมีความทันสมัยและสอดคล้องกับแนวทางการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในระดับสากล; This independent study aims to examine legal issues on Augmented Reality (AR) technology under the context of intellectual property laws, with four main objectives; 1 to explore and analyze the issue of copyright ownership for works in augmented reality under copyright laws; 2 to develop appropriate guidelines to license such works for public display; 3 to make recommendations on the process for purchasing or obtaining license to access copyrighted works in augmented reality which is co-owned, for public display, as prescribed by the Civil and Commercial Code; 4 to investigate the issue of ownership of copyrighted works in augmented reality under the US copyright laws. This independent study utilizes the qualitative research methodology by conducting documentary research from various different sources such as provisions of the law, books, academic journals, judgments, academic theses, research reports and academic documents on copyright protection for works in augmented reality to analyze the information systematically. In the comparative study between US laws and Thai laws and the analysis of US case laws, it is found that legal protection for co-creators of works in augmented reality (AR) is still lacking in terms of legal definition. US law does not even have a clear definition of a creator of copyrighted works. As a result, it is recommended that Thai copyright law be amended to include provisions on protection for co-creators of works in augmented reality (AR), in line with current technological advancements and appropriate shall implementation of the fair use doctrine, to keep Thai law up-to-date with international standards for copyright protection. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2566 Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5831 2567-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5813 Title: การศึกษาปัญหาเกี่ยวกับกฎหมายการใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์สำหรับการจัดซื้อจัดจ้างในหน่วยงานของรัฐ Authors: เงินตรา ฟักสุจิตร์ Abstract: งานวิจัยฉบับนี้เป็นการทำวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาปัญหาทางด้านกฎหมายเกี่ยวกับการลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ในการทำจัดซื้อจัดจ้างระหว่างหน่วยงานของรัฐ 2) เพื่อเป็นการศึกษาถึงหลักกฎหมายระเบียบ ตลอดจนวิธีการปฏิบัติของหน่วยงานราชการในการ ใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อให้สอดคล้องกับแนวนโยบายของรัฐ และมุ่งให้การใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ในหน่วยงานราชการให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด 3) เพื่อศึกษาและหาแนวทางใน การสร้างหลักเกณฑ์สำหรับหน่วยงานราชการกำหนดกฎระเบียบ สำหรับการนำเอาลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในระบบ e-Bidding เพื่อประสิทธิภาพสูงสุดในการปฏิบัติงานของหน่วยงานราชการ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสัมภาษณ์ โดยผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ บุคลากรในเทศบาลตำบลชนแดนจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้แก่ รัฐนายกเทศมนตรีจำนวน 1 คน สมาชิกสภาเทศบาลจำนวน 3 คน หัวหน้าฝ่ายอำนวยการจำนวน 1 คน และนักจัดการงานทะเบียนและบัตรชำนาญการพิเศษ จำนวน 1 คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์ในการลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถใช้กับหน่วยงานของรัฐได้ทั้งตามกฎหมายและแนวปฏิบัติ ผลการศึกษาพบว่า กฎหมายได้รองรับการลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ Model Law คือ กฎหมายต้นแบบของลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้หลักความเสมอภาค และผู้ใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์จะปฏิเสธข้อผูกพันทางกฎหมายไม่ได้ อันเป็นหลักสากลที่ทั่วโลกใช้เพื่อรองรับการใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ ประเทศไทยต่างยอมรับและนำมาปรับใช้เป็นกฎหมายภายในของประเทศ โดยมีความแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรมหรือนโยบายของรัฐนั้น ๆ เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสังคมและการบริหารกิจการของประเทศ ไม่ว่าจะตามประมวลกฎหมายแพ่งหรือพาณิชย์ หรือตามพระราชบัญญัติธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544 ต่างได้วางหลักเอาไว้ว่าสามารถใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ในการทำธุรกรรมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ นิติกรรมหรือสัญญาให้การลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ถือเสมือนการลงลายมือชื่อในกระดาษ แต่ในทางปฏิบัติยังมิได้มีการกำหนดการให้อำนาจแก่หน่วยงานของรัฐในการกำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับหลักเกณฑ์การใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีการลักษณะของลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถใช้ได้ในหน่วยงานของรัฐเพื่อให้บุคลากรแต่ละหน่วยงานสามารถบังคับใช้ได้อย่างถูกต้องและชัดเจน; This research is qualitative. The objectives are: 1) To study legal problems regarding electronic signatures in procurement between government agencies. 2) To study the principles of Law and regulations. as well as the procedures of government agencies in using electronic signatures. To be consistent with government policy guidelines and aims to ensure the highest efficiency in using electronic signatures in government agencies. 3) To study and find guidelines for creating criteria for government agencies to set regulations for the use of electronic signatures in the e-bidding system for maximum efficiency in the work of government agencies. The tool used in the study was an interview form, with the main informants being personnel in Chon Daen Subdistrict Municipality, Phet cha bun Province, including one mayor, three municipal council members, one administrative head, and a registration and license card manager. One person and analyze the data to create an electronic signature that can be used with government agencies both according to Law and practice. The results of the study found that. The Law supports electronic signatures. The model Law is the model Law for electronic signatures. Using the principle of equality, the user of the electronic signature cannot deny legal obligations. Which is an international principle used around the world to support the use of electronic signatures Thailand has accepted and adopted it as the country's internal Law. They are different according to the culture or policy of that state in order to be consistent with the social conditions and administration of the country's affairs. Whether according to the Civil or Commercial Code Or according to the Electronic Transactions Act of 2001, they have laid down the principle that electronic signatures can be used in various transactions, whether it is a matter of legal action or a contract, that electronic signatures are considered the same as signing on paper. But in practice, there has not yet been a determination to give authority to government agencies to specify details regarding the rules for using electronic signatures. or methods for the characteristics of electronic signatures that can be used in government agencies so that personnel in each agency can enforce them correctly and clearly. Description: วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2567 Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5813 2567-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5785 Title: The Move Forward Party (MFP) Political Communication and Its Effects on Voters’ Perceived Political Ideology, Attitude Homophily, and the 2023 Thailand General Election Decision: Comparing Four Thai Generations Authors: Salas Supalakwatchana Abstract: During the past few years, the popularity of the Move Forward Party (MFP) has been growing significantly, more so in younger generations. The purpose of this research is to discover the causal relationship between the MFP’s political communication, the attitude homophily, the perceived political ideology of Thai voters, and their election decisions in 2019 and 2023. This study employed a mixed-method approach, combining the textual analysis and a survey method. In the first phase, 20 contents from the MFP’s Facebook and Twitter accounts with the highest engagements between March 1st, 2021, and August 31st, 2022 were textually analyzed. The analysis results demonstrated that the majority of message themes that occurred in the MFP’s political communication between the studied period represented the Libertarian-Left political ideology based on the Political Compass diagram which aligned with the party’s political ideology. In the second phase, an online survey was conducted with 240 Thai voters to test three research hypotheses. The results of data analyses revealed that Thai voters in four different generations have different perceived political ideologies and made their voting decisions differently such that younger generations with the Libertarian-Left ideology voted for the MFP whereas the older generations with the Authoritarian-Right ideology voted for other parties. Description: Thesis (M.Com.Arts)--Global Communications, Graduate School, Bangkok University, 2023 Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5785 2023-01-01T00:00:00Z