http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/304 การศึกษาค้นคว้าอิสระ 2026-04-15T03:07:04Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5881 Title: ปัญหาความรับผิดของอินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) ในการโฆษณารีวิวสินค้า Authors: ธนภรณ์ นวลชื่น Abstract: อินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลกับคนจำนวนมากบนโลกสื่อ สังคมออนไลน์ในปัจจุบันที่สามารถสร้างความสนใจ กำหนดค่านิยม พฤติกรรมหรือทัศนคติของกลุ่มเป้าหมายในการตลาดสื่อสังคมออนไลน์ โดยเฉพาะในประเทศที่มีการใช้สื่อสังคมออนไลน์หรือโซเชียลมีเดีย (Social Media) เป็นจำนวนมากเช่นประเทศไทย การที่ผู้บริโภคมีความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลได้ง่าย ส่งผลให้พฤติกรรมในการเลือกซื้อสินค้าหรือบริการต่าง ๆ เปลี่ยนไป ผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะเปิดรับข้อมูลข่าวสารของสื่อสังคมออนไลน์มากยิ่งขึ้น และเปลี่ยนพฤติกรรมมาใช้ช่องทางการสื่อสารออนไลน์เป็นหลักในการค้นหาเพื่ออ่านรีวิวประกอบการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าหรือบริการต่าง ๆ เป็นเหตุให้ในปัจจุบันนี้ธุรกิจหลากหลายวงการต่างลงทุนงบประมาณทางการตลาดไปกับการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ (Influencer Marketing) คือกลยุทธ์ทางการตลาดที่อาศัยอิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์บนโลกออนไลน์ ทั้งผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดารา เน็ตไอดอล และอาจรวมไปถึงบุคคลธรรมดาทั่วไป ให้เป็นผู้เผยแพร่ข้อมูลของสินค้าหรือบริการต่าง ๆ ออกไปในวงกว้าง โดยอาศัยการสร้างสรรค์เนื้อหารีวิวที่มีเอกลักษณ์ มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ไม่ว่าจะเป็นโพสต์บทความ รูปภาพ วิดีโอ เป็นเครื่องมือทางการตลาดเพื่อสื่อสารเผยแพร่ข้อมูลของสินค้าหรือบริการต่าง ๆ สู่ผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งแม้การตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ จะก่อให้เกิดผลดีทั้งต่อผู้ประกอบธุรกิจในแง่ของภาพลักษณ์ในการโน้มน้าว และต่อผู้บริโภคในแง่ของการมีแหล่งข้อมูลสำหรับช่วยในการตัดสินใจ แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยลักษณะของการรีวิวโดยใช้อินฟลูเอนเซอร์มีได้หลากหลายรูปแบบ ทั้งการรีวิวด้วยข้อมูลตามความเป็นจริง การรับจ้างรีวิว การรีวิวเปรียบเทียบ ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อชื่อเสียงทางการค้าของผู้ประกอบธุรกิจอื่น ก่อให้เกิดความรับผิดต่อตัวผู้รีวิว และอาจก่อให้เกิดผลเสียหายต่อผู้บริโภคได้ในขณะเดียวกัน กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคด้านโฆษณาของไทยนั้นยังไม่มีบทบัญญัติครอบคลุมถึงการรีวิวแนะนำสินค้าหรือบริการไว้อย่างชัดเจน ทำให้ไม่สามารถปรับใช้เพื่อควบคุมพฤติกรรมต่าง ๆ หรือกำหนดกรอบในการรีวิวได้อย่างครอบคลุม จึงก่อให้เกิดการรีวิวในลักษณะที่อาจกระทบต่อสิทธิของผู้บริโภค กระทบสิทธิผู้ประกอบธุรกิจรายอื่นโดยไม่เป็นธรรม และก่อให้เกิดความรับผิดต่อผู้รีวิวได้โดยง่าย แตกต่างจากกฎหมายของประเทศที่เลือกศึกษา เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศสิงคโปร์ ที่มีการกำหนดหลักเกณฑ์ในการรีวิวแนะนำสินค้าในกฎหมายที่เกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภคอย่างชัดเจน เพื่อให้สามารถทำการรีวิวและโฆษณาได้อย่างถูกต้อง ซึ่งสามารถช่วยแก้ปัญหาความรับผิดที่อาจเกิดต่อผู้รีวิว ส่งเสริมการพัฒนาการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ และการแข่งขันทางการค้าเพื่อประโยชน์ของผู้บริโภคโดยชอบธรรม; Influencers are considered individuals who have significant influence over a large audience on social media today. They can generate interest, set values, and shape the behaviors or attitudes of target groups in social media marketing. This is particularly true in countries with widespread use of social media, such as Thailand. The ease of consumer access to information has altered purchasing behaviors, with consumers more likely to accept information from social media and use online communication channels to search for reviews before deciding to buy products or services. Consequently, many businesses are investing in influencer marketing, a strategy that leverages the influence of online influencers including experts, celebrities, internet idols, and even ordinary individuals to disseminate information about products or services widely. They create unique and specialized content, such as posts, pictures, and videos, to communicate product or service information to target consumers. While influencer marketing benefits businesses by enhancing their image and influencing consumers by providing information for decision-making, the varied nature of influencer reviews whether factual, paid, or comparative can affect the commercial reputation of other businesses, create liability for reviewers, and potentially harm consumers. Thai consumer protection laws regarding advertising do not clearly cover product and service reviews, making it difficult to regulate behaviors or set comprehensive guidelines for reviews. This can lead to reviews that unfairly impact consumer rights and the rights of other businesses, and expose reviewers to liability. This contrasts with countries like the United States and Singapore, which have clear guidelines in consumer protection laws for product recommendations, allowing for proper review and advertising practices. These regulations help address potential liabilities for reviewers, promote the development of influencer marketing, and ensure fair competition to the benefit of consumers. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--สาขาวิชากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและเทคโนโลยีสารสนเทศ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2567 2567-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5831 Title: ลิขสิทธิ์งานสร้างสรรค์ใน Augmented Reality (AR) Authors: ประภากร กัลยาวงศ์ Abstract: การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน (Augmented Reality: AR) ในบริบทของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา โดยมีวัตถุประสงค์หลักสามประการ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงปัญหาความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิสำหรับการแสดงผลงานออกสู่สาธารณะนั้นจากเจ้าของลิขสิทธิ์หรือไม่ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเข้าถึงสิทธิ์ในงานลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ที่เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมตามพระราชบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในการแสดงงานต่อสาธารณะชน 4) เพื่อศึกษาปัญหาความเป็นเจ้าของ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา จากการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและกฎหมายของประเทศไทยและการวิเคราะห์กรณีศึกษาของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้น พบว่าการให้ความคุ้มครองผู้สร้างสรรค์ร่วมยังขาดความชัดเจนในแง่ของนิยามทางกฎหมาย แม้แต่ในระบบกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็มิได้กำหนดคำนิยามของผู้สร้างสรรค์ไว้อย่างชัดแจ้ง ผลการศึกษานำไปสู่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกฎหมายลิขสิทธิ์ AR ของไทย โดยเสนอให้เพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองกรรมสิทธิ์ร่วมแก่ผู้สร้างสรรค์งาน AR ให้สอดคล้องกับพัฒนาการทางเทคโนโลยีในปัจจุบัน และการนำหลักการใช้งานโดยธรรม (Fair Use) มาปรับใช้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้เพื่อให้กฎหมายไทยมีความทันสมัยและสอดคล้องกับแนวทางการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในระดับสากล; การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน (Augmented Reality: AR) ในบริบทของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา โดยมีวัตถุประสงค์หลักสามประการ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงปัญหาความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิสำหรับการแสดงผลงานออกสู่สาธารณะนั้นจากเจ้าของลิขสิทธิ์หรือไม่ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเข้าถึงสิทธิ์ในงานลิขสิทธิ์ Augmented Reality: AR ที่เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมตามพระราชบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในการแสดงงานต่อสาธารณะชน 4) เพื่อศึกษาปัญหาความเป็นเจ้าของ Augmented Reality: AR ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา จากการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและกฎหมายของประเทศไทยและการวิเคราะห์กรณีศึกษาของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้น พบว่าการให้ความคุ้มครองผู้สร้างสรรค์ร่วมยังขาดความชัดเจนในแง่ของนิยามทางกฎหมาย แม้แต่ในระบบกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็มิได้กำหนดคำนิยามของผู้สร้างสรรค์ไว้อย่างชัดแจ้ง ผลการศึกษานำไปสู่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกฎหมายลิขสิทธิ์ AR ของไทย โดยเสนอให้เพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองกรรมสิทธิ์ร่วมแก่ผู้สร้างสรรค์งาน AR ให้สอดคล้องกับพัฒนาการทางเทคโนโลยีในปัจจุบัน และการนำหลักการใช้งานโดยธรรม (Fair Use) มาปรับใช้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้เพื่อให้กฎหมายไทยมีความทันสมัยและสอดคล้องกับแนวทางการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในระดับสากล; This independent study aims to examine legal issues on Augmented Reality (AR) technology under the context of intellectual property laws, with four main objectives; 1 to explore and analyze the issue of copyright ownership for works in augmented reality under copyright laws; 2 to develop appropriate guidelines to license such works for public display; 3 to make recommendations on the process for purchasing or obtaining license to access copyrighted works in augmented reality which is co-owned, for public display, as prescribed by the Civil and Commercial Code; 4 to investigate the issue of ownership of copyrighted works in augmented reality under the US copyright laws. This independent study utilizes the qualitative research methodology by conducting documentary research from various different sources such as provisions of the law, books, academic journals, judgments, academic theses, research reports and academic documents on copyright protection for works in augmented reality to analyze the information systematically. In the comparative study between US laws and Thai laws and the analysis of US case laws, it is found that legal protection for co-creators of works in augmented reality (AR) is still lacking in terms of legal definition. US law does not even have a clear definition of a creator of copyrighted works. As a result, it is recommended that Thai copyright law be amended to include provisions on protection for co-creators of works in augmented reality (AR), in line with current technological advancements and appropriate shall implementation of the fair use doctrine, to keep Thai law up-to-date with international standards for copyright protection. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2566 2567-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5555 Title: ปัญหาเขตอำนาจของอนุญาโตตุลาการในกระบวนการการระงับข้อพิพาท ระหว่างประเทศผ่านทางเทคโนโลยี Metaverse Authors: รุ่งทิวา โพชะโน Abstract: สารนิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงเขตอำนาจของอนุญาโตตุลาการในการระงับ ข้อพิพาทระหว่างประเทศผ่านเทคโนโลยี Metaverse (จักรวาลนฤมิต) ที่กำลังเข้ามามีบทบาทเป็นตัวเลือกในการที่จะนำมาใช้ในการระงับข้อพิพาทที่เกิดขึ้นในโลกเสมือนจริงทางอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศ เนื่องจากเทคโนโลยี Metaverse (จักรวาลนฤมิต) เป็นเทคโนโลยีใหม่ที่จะเป็นตัวเลือกหนึ่งในการระงับข้อพิพาททางเลือกอนุญาโตตุลาการจึงยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องการกำหนดเขตของอำนาจอนุญาโตตุลาการ ดังนั้น ผู้เขียนมีความประสงค์จะศึกษากฎหมายเกี่ยวกับอนุญาโตตุลาการที่มีอยู่ในปัจจุบันทั้งกฎหมายไทย พระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ และกฎหมายต่างประเทศ โดยเฉพาะ กฎหมายอเมริกา และกฎหมายของราชอาณาจักร ว่าจะสามารถนำเอากฎหมายเหล่านี้มาปรับใช้กับการกำหนดเขตอำนาจของอนุญาโตตุลาการผ่าน Metaverse (จักรวาลนฤมิต) จะสามารถทำได้หรือไม่ มากน้อยเพียงใด หรือควรจะมีการบัญญัติกฎหมายใหม่เพื่อให้รองรับกับโลก Metaverse (จักรวาลนฤมิตร) จากการศึกษาพบว่าการกำหนดอำนาจอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศในโลก Metaverse (จักรวาลนฤมิตร) นั้นยังไม่มีความชัดเจน ในขณะที่ประเทศไทยยังมีปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการระงับข้อพิพาทออนไลน์ ดังนั้นผู้เขียนจึงมีข้อเสนอแนะ ในส่วนของปัญหาเชิงกฎหมาย การกำหนดเขตอำนาจ กระบวนการของอนุญาโตตุลาการ ควรมีการแก้ไขกฎหมายให้มีความชัดเจนและครอบคลุมถึงการระงับข้อพิพาททางอนุญาโตตุลาการผ่านทาง Metaverse (จักรวาลนฤมิต) ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต; The Independent Study has and objective to study problems of the jurisdiction of the international arbitration dispute resolution on the Metaverse technology. In the virtual world on this research aims to study and analyze the problems of the jurisdiction of arbitration in international dispute resolution through Metaverse technology, which is a virtual world that is becoming an option for resolving disputes that occur in international arbitration in the virtual world. Metaverse technology is becoming another alternative for the international arbitration dispute solution, the author has therefore conducted the issue concerning the jurisdiction of arbitration over international dispute under Metaverse regime. This research will study from the currently existing laws, Thai and international laws especially American and United Kingdom laws that can be applied to the Metaverse or not, or is there a need for new laws to be enacted? This research found that there is an issue about the Arbitration jurisdiction over international dispute under Metaverse regime as mentioned above. In the meantime, Thailand has also encounter issues concerning online dispute resolution. Therefore, the author recommended regarding the determination of jurisdiction for legal issues that should be enacted to be clear and covered the Arbitration in Metaverse that may occur in the future. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--สาขาวิชากฎหมายธุรกิจระหว่างประเทศและธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2565 2566-01-01T00:00:00Z http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5553 Title: ข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse): ศึกษาคดีและกฎหมาย Authors: ปิยะพร เชยชอุ่ม Abstract: การศึกษาเรื่อง ข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse): ศึกษาคดีและกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ภายใต้กฎหมายเครื่องหมายการค้าและข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) อีกทั้งเพื่อศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) และเพื่อศึกษาแนวทางและข้อเสนอแนะในการปรับใช้กฎหมายเครื่องหมายการค้าสำหรับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ของประเทศไทยให้เกิดประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น รวมถึงวิเคราะห์และสร้างข้อเสนอแนะปรับปรุงกฎหมายเครื่องหมายการค้าสำหรับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ผลการศึกษามีดังนี้ กลุ่มประเทศที่มีข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ได้แก่ ประเทศสหรัฐอเมริกา, สหภาพยุโรป ได้กำหนดแนวทางในการพิจารณาข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) โดยให้ความสำคัญต่อการที่มีบุคคลอื่นนำเครื่องหมายการค้าของผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่แท้จริงไปใช้ในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) อันทำให้ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าดังกล่าว เกิดความเสียหาย เสียชื่อเสียง รวมถึงทำให้สาธารณชนมีความเข้าใจที่ผิดในแหล่งกำเนิดของสินค้า (False Designation of Origin) และกลุ่มประเทศที่ยังไม่มีข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ได้แก่ สาธารณรัฐอินเดีย, สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล, สาธารณรัฐประชาชนจีน ประเด็นปัญหาหลักสำหรับกลุ่มที่ยังไม่มีข้อพิพาทของการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) เป็นเรื่องเขตอำนาจศาล เป็นเรื่องที่สำคัญที่จะต้องมีการกำหนดเขตอำนาจศาลให้ชัดเจน ระหว่างเขตอำนาจศาลในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) กับโลกความจริง สำหรับกรณีมีการพิจารณาคดีและข้อพิพาทเกี่ยวกับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ผลการศึกษายังแสดงให้เห็นอีกว่าหากประเทศไทยเกิดประเด็นและข้อพิพาทการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) ศาลไทยควรมีแนวทางในการพิจารณาคดีไปในแนวทางใด และควรมีการพิจารณาในเรื่องของขอบเขตการใช้เครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) และประเด็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) อย่างไร เนื่องจากปัญหาเกิดจากการที่มีบุคคลนำเครื่องหมายการค้าในโลกแห่งความจริงของบุคคลอื่นมาใช้ในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) โดยไม่ได้รับอนุญาตบนเว็บไซต์ หรือบนแพลตฟอร์มอื่น อันทำให้ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าเกิดความเสียหายโดยผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่แท้จริงต้องพิสูจน์ให้ศาลเห็นถึงความเสียหายที่เกิดจากการละเมิดเครื่องหมายการค้าในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) และเสนอให้กรมทรัพย์สินทางปัญญาเพิ่มจำพวกสินค้า และบริการในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) จากจำพวกที่ 9 จำพวกที่ 35 ให้สามารถจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้มากขึ้น เพื่อรองรับการขายสินค้าและบริการในชุมชนโลกเสมือน (Metaverse) และเทคโนโลยีที่จะพัฒนาขึ้นในอนาคตต่อไป; The study of disputes regarding trademark registration in the virtual world community (Metaverse). Study cases and laws related to trademark registration in the virtual world community. The objective is to study the concept of the virtual world community (Metaverse) under trademark law and disputes regarding trademark registration in the virtual world community (Metaverse). Moreover, the objectives are also to study the law related to trademark registration in the virtual world community (Metaverse) and to study guidelines and suggestions for applying trademark law to registration of trademarks in Thailand's Metaverse community to be more efficient. The study also analyzes and creates suggestions for improvement of trademark registration in Metaverse. The research finds that countries with trademark registration disputes in the virtual world (Metaverse) include USA and EU that have governed guidelines for trademark registration disputes considerating. The guidelines focus on people who illegally use trademarks that belong to rightful owner in real world as their own trademark in the virtual world community (Metaverse) which cause rightful owner to be damaged, dishonoured along with being misled the public about the origin of products. In addition, countries without trademark registration disputes in the virtual world (Metaverse) include the Republic of India, The Federative Republic of Brazil, The People's Republic of China. Main point for non disputing groups in trademark registration is a jurisdictional issue. It is important to clearly define jurisdiction between the virtual world (Metaverse) and the real world. Research also finds that if Thailand has trademark registration issues and disputes in the virtual world (Metaverse), how guidelines should suggest Thai court about consideration and scope of trademark using in the virtual world (Metaverse), and trademark infringement issues in Metaverse which caused by people who illegally use real world trademarks in the virtual world community (Metaverse) without permission from owners of trademark. Trademark infringement causes rightful owner to be damaged which must prove to the court about the damages. The Intellectual Property Court should increase products and services in trademark registration categories 9 and 35 so it would be able to register more trademarks for supporting products and services in virtual world communities and technologies to be developed in the future. Description: การค้นคว้าอิสระ (น.ม.)--สาขาวิชากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและเทคโนโลยีสารสนเทศ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2565 2566-01-01T00:00:00Z